Review: Pure-C

Eten bij Pure-C is, zoals de website al aankondigt, een belevenis. Het tweede restaurant van sterrenchef Sergio Herman – die overigens zelf niet de scepter zwaait maar Sycro Bakker doet dat zeker met verve – is gevestigd aan de Zeeuws-Vlaamse kust in Cadsand en heeft een machtig uitzicht over de zee. Niet dat we daar heel veel aan hadden aangezien het donker was maar als echte Zeeuwen kostte het uiteraard niet veel moeite dat beeld erbij te denken. De inrichting met prachtige robuust houten tafels en lounge zitjes met kussens is modern en strak wat samen met de aangename muziek doet denken aan een hippe, eigentijdse strandtent. De verbinding tussen land en zee is uitermate subtiel in de inrichting terug te vinden.

Eten in een strandtent

Het eten heeft daarentegen (gelukkig!) geenszins weg van het eten wat geserveerd wordt in een strandtent. De zilte smaken van de zee en de aardse van het land zijn uiteraard wel duidelijk terug te vinden in de gerechten. Het start al met de amuses. Wat te denken van een duindoornbes met paling en crème cru, geserveerd op visnetten? Ik vrees dat we hier al de kritische blik wat uit het oog verloren zijn en verder enorm hebben genoten van de volgende gerechten. (Oh ja, klein intermezzo tussendoor: voor de absolute vishaters is het bezoek aan Pure-C ongetwijfeld een mindere ervaring).

Interessant waren ook de broodjes met bijbehorende kruidenboter die niet gezout was met zout maar met algen. Na de kunstige amuses volgde de rest van het menu; en als je kunt kiezen tussen 6 gerechten (het kleine menu) en 8 gerechten (het volledige menu) is de keuze natuurlijk niet heel erg lastig. De oester met merg van de oester en peterseliewortel was bijzonder lekker. De ober maakte de oester ter plekke open – ging niet helemaal goed, maar het zij hem vergeven – en voegde deze toe aan het eerder geserveerde gerecht.

Spectaculair was de 3 weken lang op hooi gegaarde duif. Deze werd in het geheel en in zijn mandje aan je voorgesteld voordat hij in filetjes en pootjes op het bord geserveerd werd met bereidingen van maïs, koffie en passievrucht. Voor wie nu denkt: duif, maïs, koffie en passievrucht. Samen. Op één bord. Bah? Vergeet het maar. De combinatie van smaken is subtiel en bijzonder smakelijk. Hoewel niet echt een zoetekauw was ook het toetje van witte chocolade met mango en five spices op zijn zachts gezegd heerlijk en vormde een geslaagde afsluiting van een bijzondere ervaring.

Een aanrader? Jazeker! Hoewel het niet heel makkelijk is om een plaatsje te reserveren – 3 maanden van tevoren is het maximum, maar dan moet je vaak ook echt wel stipt om 00.00 uur achter je computer zitten – is het voor de echte liefhebber een must om hier gegeten te hebben. De kwaliteit van de gerechten, de open, brandschone keuken en de zeer vriendelijk en efficiënte bediening tillen het restaurant absoluut naar een sterrenniveau. De prijs voor een 8-gangen menu is met 109,- natuurlijk prijzig maar gezien de geleverde kwaliteit vergeet je je creditcard afschrift gauw. Conclusie? Een sterrenrestaurant met sterrengerechten maar zonder sterallures.